اگر فکر میکنید که . . .

سلام و عرض ادب خدمت همه دوستان عزیزم شیرفروش محله هستم با یکی دیگر از بمب های وبلاگیم! در این قسمت سری میزنیم به آخرین پست این وبلاگ وزین (دیالوگ چقدر آشناست!!!)

عرضم به حضور که عذر مرا بابت تبریک عید به دو دلیل پذیرا باشید : اول اینکه اسفند ماه و مخصوصا نزدیکی های عید و نخ سوزن روزهای تعطیل پیک کاری من هست (باور بفرمایید رفتگر شهرداری نیستم :دی) و دوم اینکه برای من یکی عید چیز خاصی ندارد و حتی معمولی تر از ایام دیگر است تنها تفاوتش تلکه کردن جناب پدر می باشد و بس! لازم به ذکر نیست که سابقه ندارد عید مسافرت باشم.

اصلا صبر کنید ببینم کلافم کردید از بس ایمیل زدید که بیایم و پست جدید بگذارم. رییس جمهور مملکت 11 روز می رود پی دَدَری و مملکت بی صاحب میشود وزیر اطلاعاتش هم همینطور حتی این رفتگر محله هم خیلی وقت است که زباله های ما را جمع نمیکند! آنوقت شما از قشر فرهیخته وبلاگنویس انتظار دارید که هر روز پست جدید بگذارد؟ ولی باید اعتراف کنم از خجالت شما خودم را به درودیوار کوبیدم (بوووم!) تا پست جدید بگذارم و شرمنده تان نشوم.

واقعیتش شب سیزده بدر یادم افتاد که طبق رسم وبلاگستان پست تبریک بنویسیم حتی عزمم را هم جزم کردم ولی "در دیزی بازه، حیای گربه کو؟" تصدیق بفرمایید که خیلی مضحک میشد، همین اتفاق برای رفقا هم افتاد یعنی روز اول عید یادم رفت روز دومش بیرون بودم و . . تا دیدم یک هفته گذشته و خیلی بیریخت می شود اگر هلک هلک زنگ بزنم که چی عید را تبریک بگویم ؟

با وجود اینکه مایل نیستم زمان را به دو قسمت قبل و بعد عید تقسیم کنم اما می خواهم بگویم همین دو ماهی که از سال جدید گذشته برایم کلی خبر خوب رسیده از برنده شدن توی یک قرعه کشی بگیر برو تا آخرش که می شود چند تا خبر خوبی که منتظرش بودم.

 

اگر امروز جوان خوشتیپی را دیدید که داخل محوطه ساختمان مرکزی بانک ملی 6 نفر شامل رییس حراست و پلیس و نگهبان و راننده و عابر را دورش جمع کرده بود مطمئن باشید بنده را زیارت کرده اید

جُرم قابل عرضی نداشتم فقط برگه با موارد زیر پرشده بود:

اقدام علیه امنیت عمومی و ایجاد اغتشاش / اقدام جهت تصاحب اسلحه پلیس بانک / توهین به مامور دولت و حمله به او / ورود غیر مجاز با وسیله نقلیه به داخل ساختمان و عدم توجه به هشدارهای نگهبانی / اقدام جهت شناسایی محل و تهیه نقشه سرقت (جناب سروان این یک قلم را شفاهی فرمودند)

 

آهان اصل کاری را یادم رفت، خواستم بگویم که عین لاک پشتی شده ام که دویدن های  خرگوش ها را به هیج جایش حساب نمیکند هیچ، تازه بعد از اینکه گرد و خاک فرو نشست از لاکش بیرون می آید و در کمال خونسردی دُر افشانی میکند تا نکند گرد و خاک اذیتش کند.

سرتان را درد نیاورم علی الحساب این را داشته باشید:

اگر فکر می کنید که گوگوش پیر شده

اگر فکر می کنید که یارانه ما پرداخت شده

اگر فکر می کنید که بن لادن واقعا کشته شده

اگر فکر می کنید اینجا پست مناسبتی خواهید دید

اگر فکر نمی کردید که به این زودی ها پست جدید بگذارم

سخت در اشتباهید و بس

تا درودی دیگر بدرود (بالاخره صاحب دیالوگ پیدا شد؟)

  
نویسنده : شیرفروش محله ; ساعت ٦:۳۱ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۱٥ اردیبهشت ۱۳٩٠

هوو

همیشه به اینهایی که دو تا گوشی دارند حسودیم شده ، حالا نه به خاطر اینکه یک چیز ! اضافی دارند ها نه ، چون در اینصورت این حسودی نباید شامل حال بانوان ! می شد ، ولی اینطور نیست . وقتی این ها را می بینم روی سرم یک علامت سوال گنده نقش می بندد از همانهایی که اگر غافل شوی هیکلت را روزنامه ای میکند ! بعلاوه چهره شیطانی طرف مقابل که گاها هم شطرنجی می شود .

علاقه زیادی به جواب دادن شماره های ناشناس ندارم ، نمیدانم این بار اصرار عجیب طرف مقابل که هر روز زنگ میزد باعث شد جواب بدهم یا شماره اش که خیلی آشنا میزد . البته هرچه که باشد نتیجه اش برق گرفتگی با باتری قلمی بود ! حاج خانومی پشت خط اصرار داشت که سیم کارتی که دارد هشت رقمش با سیم کارت فعلی من یکیست ( به زیر شلوار گُل گُلی دختر همسایه ) چهارتای آخرش و چهار تای اولش ( به خدا این یکی دیگر طبیعیست ) ، بهش گفتم همین یکی هم از سرم زیاد است لازمش داری می فروشم پایین تر از قیمت بازار !!!

زمانی که سیم کارت ها ثبت نامی بود یکی ثبت نام کردم حساب کتاب کردم تا دو سال بعد که اسمم از قرعه کشی در می آید گوشی هم می خرم . یکبار در عمر گُهربارم شانس آوردم نتیجه اش این شد که همان اولویت اول اسمم درآمد و سیم کارت دار شدم با یک شماره رُند که آن موقع برای خودش کلاسی داشت در حد لکسوس ( هم خودش هم رُند بودنش ) .

سال پیش همینطوری توی موبایل فروشی یک سیم کارتی افتاده بود روی میز که دیدم شمارش کپی سیم کارت خودم هست خریدمش اما باور کنید تا الان یک مسیج هم ازش نزده ام تازه یک بار هم گم شد مجبور شدم چهار تومن خرجش کنم ( آش نخورده و این چیزها ! ) ، غیر از این مورد دیگر برایش هوو نیاوردم ( چه دولتی اش باشد چه ایرانسلی اش )

اصلا من فلسفه دو سیم کارتی بودن را هنوز نفهیدم ، باور بکنید یا نه با این سیم کارت همه کاری کرده ام !!! از مزاحمت ناموسی بگیر برو تا آخرش ولی آب از آب تکان نخورده . قبل از اینکه برسید آخرش عرض کنم کار خاصی نمی شود با سیم کارت کرد !!! حتی در کهریزک هم !

  
نویسنده : شیرفروش محله ; ساعت ٩:٠۸ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ٢٦ آبان ۱۳۸٩